Αλέξανδρος, Λευκάδα: Φύση στον Αλέξανδρο

Ο Αλέξανδρος βρίσκεται σε ένα οροπέδιο σε υψόμετρο περίπου 400 μέτρων, προστατευμένο από βουνά στα βορειοδυτικά και νοτιοανατολικά. Αυτή η κατάσταση καθιστά τα τρία χωριά μερικούς βαθμούς πιο δροσερά από τις παράκτιες περιοχές της Λευκάδας όλο το χρόνο, με ελαφρώς πιο αργή άνοιξη, ευχάριστες καλοκαιρινές ημέρες με ελαφριά αύρα και παγωμένους χειμώνες με περιστασιακές χιονοπτώσεις.

Μεταξύ των χωριών το εκτεταμένο λιβάδι του Αλεξάνδρου συχνά πλημμυρίζει το χειμώνα και παραμένει πράσινο μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού. Τον Απρίλιο και τον Μάιο θα ακούσετε -ιδιαίτερα τη νύχτα- τις δυνατές φωνές και το κρώξιμο των φρύνων στο λιβάδι, στα χαμηλότερα χωράφια και στην κοίτη του ποταμού κάτω από τα Κολυβάτα. Οι κουκουβάγιες γκιώνης καλούν η μία την άλλη όλη τη νύχτα με συνεχή “μπιπ-μπιπ” και μερικές φορές υπάρχουν και κουκουβάγιες χουχουριστιής με τις “τσουτ-τουτ-τουτ” φωνές τους. Τα μακριά χόρτα και τα αγριολούλουδα παρέχουν το τέλειο περιβάλλον για τις πυγολαμπίδες- μια πινελιά νυχτερινής μαγείας κάθε άνοιξη. Στην πραγματικότητα, οι νύχτες εδώ είναι ξεχωριστές όλο το χρόνο με σκοτεινό ουρανό που διευκολύνει την παρατήρηση των αστεριών. Και τις φεγγαρόφωτες νύχτες μπορεί να δείτε αλεπούδες, ασβούς, σκαντζόχοιρους, ακόμη και αγριογούρουνα.

Την άνοιξη, τα γαλαζοπαπαδίτσες γεμίζουν τον αέρα με τις χαρούμενες φωνές τους και κάνουν σπουδαία δουλειά στην προστασία των βελανιδιών τρώγοντας χιλιάδες συχνά καταστροφικές κάμπιες του σκόρου. Όπως και οι καρακάξες και τα κίσσα, οι είναι εδώ όλο το χρόνο. Στους μεταναστευτικούς επισκέπτες περιλαμβάνονται οι κοκκινολαίμς το χειμώνα, ενώ την άνοιξη μπορεί να υπάρχουν κούκοι και ακόμη και συκοφάγος.

Το δρυοδάσος του Σκάρου πάνω από τα Κολυβάτα είναι αρχαίο- μάλιστα ο Γερμανός αρχαιολόγος Wilhelm Dörpfeld πίστευε ότι ήταν το “δασωμένο Νείον” του Οδυσσέα. Κάτω από τον Σκάρο, ο Αλέξανδρος έχει επίσης αρκετές ποικιλίες πλατύφυλλων δρυών μεγάλου και μεσαίου μεγέθους, όπως η αγγλική βελανιδιά και η χνουδωτή βελανιδιά, καθώς και τους άφθονους θάμνους της βελανιδιάς Κέρμες με τα μικρά αγκαθωτά φύλλα και τα σκούρα βελανίδια τους.

Οι αμυγδαλιές στολίζουν τα χωριά νωρίς την άνοιξη με τα ντελικάτα απαλό ροζ ή λευκά άνθη τους, ενώ λίγες εβδομάδες αργότερα ακολουθούν τα βαθιά μωβ άνθη του Ιούδα που φυτρώνουν κατευθείαν από το φλοιό. Καθώς προχωρά η άνοιξη, οι συκιές, οι μουριές, οι καρυδιές και οι θάμνοι ροδιάς βγάζουν φύλλα και αρχίζουν να αναπτύσσουν τους καρπούς τους. Οι ημιδιαφανείς ανθοκεφαλές των κότινος, άλλες μπορντό, άλλες κρεμώδης λευκές, πιάνουν το φως του ήλιου.

Η εμφάνιση των αγριολούλουδων εδώ αλλάζει καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο μπλε ίριδες, ανεμώνες και γιγάντιες ορχιδέες φωτίζουν τις σύντομες μέρες. Καθ’ όλη τη διάρκεια της άνοιξης το ασφάκα – και σράρτο, με το υπέροχο άρωμά της – κάνουν τα κράσπεδα του δρόμου βαθυκίτρινα. Τα λιβάδια και οι άκρες των αμπελώνων και των ελαιώνων καλύπτονται από χαλιά μαργαρίτας και άλλων μικρών λουλουδιών σε κίτρινα, λευκά, μπλε και ροζ χρώματα. Ανάμεσά τους, συνήθως σε σκιερές περιοχές, εμφανίζονται για λίγες σύντομες εβδομάδες ορχιδέες. Η πιο ενδιαφέρουσα, ίσως, είναι η Orchis italica γνωστή ως “Ορχιδέα του γυμνού άνδρα”- κοιτάξτε προσεκτικά και θα καταλάβετε γιατί.

Μέχρι το καλοκαίρι τα λουλούδια, τα δέντρα και τα χόρτα είναι ζωντανά με μέλισσες, πεταλούδες, δαμαλάκι, γρύλους και αλογάκι της μαναγιας . Είναι επίσης η κύρια εποχή για να δείτε ερπετά: σαύρες, γκέκο και διάφορα είδη φιδιών, καθώς και περιστασιακά χελώνες. Καθώς το καλοκαίρι μετατρέπεται σε φθινόπωρο, τα δέντρα αλλάζουν χρώμα και εμφανίζονται οι κρόκοι και τα κυκλάμινα. Και σύντομα έρχεται η ώρα της συγκομιδής, πρώτα για τα σταφύλια και μετά για τις ελιές.